Watykan (stanowisko)

Sprawa beatyfikacji Luizy Piccarrety,

Pismo postulatora bp Paolo Rizzi 

Sprawa beatyfikacji Sługi Bożej Luizy Piccarrety nigdy nie została zamknięta, ale zawsze toczyła się w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, która tymczasowo zawiesiła jej proces kanoniczny. W rzeczywistości duchowość, myśl i pisma Sługi Bożej zostały poddane badaniu Dykasterii (urząd administracyjny Kościoła katolickiego) Nauki Wiary, która w 2019 r. wskazała, że pisma te zawierają pewne niejasności natury teologicznej, chrystologicznej i antropologicznej; niejasności, które same w sobie nie są błędami doktrynalnymi, ale wymagają dalszej oceny. Dzięki wsparciu teologa biegłego w mistycyzmie, wyjaśniające odpowiedzi Postulacji na wyżej wymienione ustalenia pozwoliły Dykasterii Nauki Wiary stwierdzić, że w pismach i myśli Sługi Bożej nie ma stwierdzeń, które są rażąco sprzeczne z doktryną Kościoła.

W związku z tym w czerwcu 2024 r. Dykasteria Nauki Wiary wydała nihil obstat o wznowieniu Sprawy, o czym Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych formalnie powiadomiła niniejszą Postulację w dniu 8 lipca 2024 r.

Zgodnie z instrukcjami Dykasterii do Spraw Świętych, kontynuacji już istniejącej ścieżki kanonicznej musi koniecznie towarzyszyć publikacja typowego i krytycznego wydania Pism Luisy Piccarrety przez podmiot sprawy, Publiczne Stowarzyszenie Wiernych „Luisa Piccarreta-P.F.D.V” z Corato i pod nadzorem arcybiskupa Trani-Barletta-Bisceglie. Takiemu wydaniu powinno towarzyszyć odpowiednie „Wprowadzenie i związane z nim uwagi”, które w celu wyjaśnienia pewnych wyrażeń, które łatwo sprzyjają mylącym i błędnym interpretacjom orędzia chrześcijańskiego, podkreślają znaczenie miłosiernej i bezinteresownej miłości Pana, która na niektórych stronach Pism jest zaciemniona ze względu na kontekst historyczny, w którym zostały one sporządzone, kontekst naznaczony obsesyjnym spojrzeniem na Bożą sprawiedliwość i wynikający z tego mistycyzm zadośćuczynienia za grzechy. To wydanie będzie jedynym oficjalnie uznanym przez władze kościelne. Wszystkie Grupy Woli Bożej będą musiały się do niego odwoływać, aby skorygować szkodliwe formy duchowości, rozpowszechnione w niektórych Grupach i spowodowane zniekształconą lekturą Pism Sługi Bożego, ich pisemnym rozpowszechnianiem, a nawet arbitralną manipulacją i tłumaczeniem na inne języki. Ci, którzy naprawdę troszczą się o sprawę beatyfikacji, są wezwani do zdecydowanego ukierunkowania lub przeorientowania swojego nabożeństwa do Sługi Bożej w perspektywie tajemnicy chwały: krzyż ma być oglądany, kontemplowany i przyjmowany w olśniewającej tajemnicy zmartwychwstania Chrystusa, zwycięzcy nad złem, grzechem i śmiercią. Czytając Pisma Luizy, każdy powinien „czuć się zachęcony do zwrócenia większej uwagi na intencję autora, w większej wierności nauczaniu Kościoła, a przede wszystkim w świadomości, że Wola Boża jest miłosiernym apelem Ojca Niebieskiego skierowanym do wolnej woli mężczyzn i kobiet naszych czasów, a nigdy groźbą, którą należy rzucić przeciwko światu zepsutemu przez grzech” (Msgr. Leonardo D’Ascenzo, arcybiskup Trani-Barletta Bisceglie, Komunikat nr 4 dotyczący Sługi Bożej Luisy Piccarrety, 4 marca 2020 r.).

Obiektywnie uznając, że tak wiele Grup Woli Bożej zrealizowało w tym kierunku zdecydowaną i oczywistą drogę eklezjalności, konieczne i obowiązkowe jest, aby ci, którzy jeszcze tego nie zrobili, starali się „zakotwiczyć lekturę tych pism w doktrynie Kościoła i godnym prowadzeniu życia, czyniąc zrównoważone i pełne szacunku głoszenie misyjne wypływające z doktryny Woli Bożej, głoszenie, które zostało harmonijnie włączone w działalność duszpasterską Kościołów lokalnych” (Msgr. Leonardo D’Ascenzo, tamże). Mając to na uwadze, wydaje się najbardziej właściwe, aby biskupi uznawali i przyjmowali do swoich okręgów kościelnych tylko te Grupy Woli Bożej, które spełniają wyżej wymienione wymagania. Po zatwierdzeniu przez biskupa, grupy te mogą uzyskać przynależność do Rodziny Woli Bożej, która została założona przez Publiczne Stowarzyszenie Wiernych „Luisa Piccarreta-P.F.D.V. ” z Corato, struktury usługowej. „ z Corato, struktury usługowej pod nadzorem tymczasowego arcybiskupa Trani-Barletta-Bisceglie, którego postać kościelna Dykasteria Spraw Kanonizacyjnych zawsze wskazywała jako oficjalny punkt odniesienia dla tych, którzy podążają za duchowością i przesłaniem Sługi Bożej Luizy Piccarrety na całym świecie.

Rzym, 10 sierpnia 2024 r.
Postulator bp Paolo Rizzi

Cause of Beatification of Luisa Piccarreta

The Cause of Beatification of the Servant of God Luisa Piccarreta has never been closed, but has always been pending at the Dicastery for the Causes of Saints, which had temporarily suspended its canonical process. In fact, the spirituality, thought, and writings of the Servant of God had been submitted to the study of the Dicastery for the Doctrine of the Faith, which in 2019 pointed out that the writings presented some ambiguities of a theological, Christological, and anthropological nature; ambiguities that, while not doctrinal errors in themselves, required further evaluation. Through the support of a theologian expert in mysticism, the Postulation’s clarifying responses to the aforementioned findings enabled the Dicastery for the Doctrine of the Faith to conclude that in the writings and thought of the Servant of God there are no statements that are blatantly in contrast with the doctrine of the Church. Thus in June 2024 the Dicastery for the Doctrine of the Faith issued the nihil obstat for the resumption of the Cause, which was formally notified by the Dicastery for the Causes of Saints to this Postulation on July 8, 2024.

According to the instructions of the Dicastery for the Causes of Saints, the continuation of the canonical path, already in place, must necessarily be accompanied by the publication of the typical and critical edition of Luisa Piccarreta’s Writings by the the actor of the Cause, the Public Association of the Faithful “Luisa Piccarreta-P.F.D.V” of Corato and under the supervision of the Archbishop of Trani-BarlettaBisceglie. Such an edition should be accompanied by a relevant „Introduction and related notes” which, for the purpose of clarifying certain expressions that are easily conducive to misleading and erroneous interpretations of the Christian message, highlight the importance of the Lord’s merciful and gratuitous love, which in some pages of the Writings is obscured due to the historical context in which they were drafted, a context marked by an obsessive view of God’s justice and the consequent mysticism of reparation for sins. This edition will be the only one officially recognized by ecclesiastical authority. All Divine Will Groups will have to refer to it in order to correct harmful forms of spirituality, widespread in some Groups and brought about by a distorted reading of the Writings of the Servant of God, by their written dissemination or even by their arbitrary manipulation and translation into other languages. Those who truly care about the Cause of Beatification are called to decisively orient or reorient their devotion to the Servant of God in the perspective of the mystery of glory: the cross is to be looked at, contemplated and welcomed in the resplendent mystery of the resurrection of Christ, victor over evil, sin and death. Reading Luisa’s Writings, everyone should „feel encouraged to pay more attention to the author’s intention, in greater faithfulness to the teaching of the Church and above all in the awareness that the Divine Will is the Heavenly Father’s merciful appeal addressed to the free will of the men and women of our times, and never a threat to be hurled against the world corrupted by sin” (Msgr. Leonardo D’Ascenzo, Archbishop of Trani-Barletta Bisceglie, Communication No. 4 regarding the Servant of God Luisa Piccarreta, March 4, 2020). While objectively recognizing that so many Divine Will Groups have implemented in this direction a decisive and evident path of ecclesiality, it is indispensable and incumbent on those who have not yet done so to strive ” to anchor the reading of these writings in the doctrine of the Church and in a dignified conduct of life, making a balanced and respectful missionary proclamation spring from the doctrine of the Divine Will, a proclamation which has been harmoniously inserted into the pastoral activity of the local Churches” (Msgr. Leonardo D’Ascenzo, ibid.). With this in mind, it seems most appropriate for bishops to recognize and admit into their ecclesiastical circumscriptions only those Divine Will Groups that meet the aforementioned requirements. After their bishop’s approval, these groups can obtain the affiliation to the Family of the Divine Will, which was established by the Public Association of the Faithful „Luisa Piccarreta-P.F.D.V. ” of Corato, a service structure under the supervision of the pro-tempore Archbishop of Trani-Barletta-Bisceglie, whose ecclesial figure the Dicastery for the Causes of Saints has always indicated as the official reference for those who follow the spirituality and message of the Servant of God Luisa Piccarreta throughout the world.

Rome, August 10, 2024
The Postulator Msgr. Paolo Rizzi